Histori nga bota – Në Iran regjimi bazohet vetëm në dhunë. Por Trump nuk dëshiron prerje kokash

Me mesazhin e tij të djeshëm në Truth, Trump vendosi një kusht të qartë për Iranin: nëse Teherani nuk negocion për programin e tij bërthamor, opsioni ushtarak është përsëri në tryezë.
Mesazhi e bën të qartë se presioni i Shteteve të Bashkuara nuk synon ndalimin e shtypjes së brendshme, por detyrimin për një marrëveshje bërthamore.
Referenca ndaj protestuesve të vrarë krijon një kornizë morale, por qëllimi i vërtetë është të zvogëlojë aftësinë e Iranit për t’iu afruar armës bërthamore.
Mesazhi ka arritur në destinacionin e tij. Teherani deklaron se është gati për dialog, por vetëm në bazë të respektit të ndërsjellë, dhe paralajmëron se, nëse e shtyjnë, do të reagojë “si kurrë më parë”.
Është një përgjigje e ashpër, por e kontrolluar: Irani nuk do të pranojë një dorëzim të negociuar dhe e konsideron të mundur veprimin ushtarak amerikan.
Trump dëshiron të mbyllë hapësirën për zvarritje strategjike iraniane, bazuar në paqartësinë në lidhje me bërthamorin dhe negociatat. Kjo nuk është më pengesë nga ana amerikane, por shtrëngim.
Referenca ndaj Venezuelës tregon një model të presionit të dukshëm ushtarak, si në rastin e kapjes së Maduros: është një paralajmërim se koha po punon kundër Teheranit.
Kjo është arsyeja pse vendosja ushtarake amerikane në Gjirin Persik nuk është vetëm një shfaqje, por më tepër një demonstrim se Uashingtoni mund të godasë Iranin dhe t’i rezistojë hakmarrjes duke mbrojtur Izraelin, bazat e tij dhe partnerët rajonalë. Është kjo aftësi e dyfishtë që e bën kërcënimin të besueshëm.
Mbi këtë bazë, llogaritjet e aktorëve kryesorë bëhen më të qarta.
Së pari, Irani.
Po përballemi me një regjim që ka humbur legjitimitetin dhe po ndryshon natyrën e tij. Ekonomia është në krizë, pjesërisht për shkak të sanksioneve, inflacioni ka gërryer paktin social dhe protestat deri më tani kanë qenë zona të sigurta.
Përgjigja ka qenë një shtypje e përgjakshme. Shteti nuk qeveris më me konsensus, por me forcë brutale. Në këtë boshllëk, roli i Gardës Revolucionare forcohet si një shtet brenda një shteti, brenda të cilit është duke u zhvilluar një tranzicion brezash. Elitës së vjetër i bashkohet një brez më i ri, më pak ideologjik dhe më i ashpër, i prirur ndaj reagimit ushtarak dhe shtypjes së brendshme. Ky shtypje bëhet mjeti i legjitimitetit të gardës së re.