Pse një humbje e Sánchez do të ishte një lajm i keq për von der Leyen

“Do të shihemi përsëri… Shpresoj”. Me këto fjalë, kreu i PP-së, Alberto Núñez Feijóo, u dha lamtumirën gazetarëve pas konferencës për shtyp pas samitit të Partisë Popullore Evropiane.
Ishte vetëm pak minuta para takimit të Këshillit Evropian më 15 dhe 16 tetor, në të cilin merrte pjesë Pedro Sánchez. Po, mund të duket si një komplot i ndërlikuar, por e gjithë kjo është për të shpjeguar se Feijóo, profili evropian (dhe ndërkombëtar) i të cilit është ende duke u ndërtuar, po sheh sondazhe të forta përpara zgjedhjeve të përgjithshme të 29 nëntorit.
Synimet e votimit në favor të tij janë mbi 30%, dhe në pothuajse të gjitha sondazhet (nëse jo të gjitha), e djathta tradicionale e kombinuar me koalicionin e ekstremit të djathtë Vox arrin një shumicë absolute (176 eurodeputetë). Me këtë kornizë, Feijóo shpreson të kthehet në Bruksel në vitin 2027… por si Kryeministër.
Në atë samit konservator, fotografia familjare tregonte Feijóo të shoqëruar nga kancelari gjerman Friedrich Merz dhe presidentja e Komisionit Evropian Ursula von der Leyen. Gjithçka mirë për spanjollin, i cili i shihte dy shtyllat e PPE-së në krah të tij si konfirmim të marshimit të tij drejt fitores në zgjedhje.
Por ka një pengesë: realiteti është se von der Leyen, pavarësisht se nuk është nga partia e saj, do të përfitonte nga qëndrimi i Pedro Sánchez në pushtet. Nacho Cardero, redaktor i El Confidencial, shpjegon: arkitektura mbi të cilën mbështetet mandati i dytë i von der Leyen është e brishtë dhe një nga shtyllat e saj kryesore është mbështetja e kryeministrit spanjoll ende aktual. Pa të, do të shkaktohej një efekt domino që përfshinte Vox, Meloni dhe Manfred Weber.